X
تبلیغات
رایتل

بازدید : مرتبه
تاریخ : شنبه 26 تیر‌ماه سال 1389

میجان قدیم

برگرفته از کتاب جیرفت در آینه تاریخ صفحه 296  

مردم قدیم میجان تجارت پیشه و اهل دادوستد بودند و این عمل به وسیله سرطایفه صورت می گرفت و کالاهای موردنیاز افراد ایل و فامیل را از بم و کرمان و قبل از آن از بندرعباس و میناب وارد می کردند و به صورت نقد و نسیه به اهالی می دادند و محصولات دامی آن ها را در مقابل دریافت می کردند. این عمل دادوستد در روستا از جهت صرفه جویی در وقت به نفع اهالی بود، چون در آن زمان که جاده و وسیله ارتباط ماشینی نبود ، آمد و رفت به بم و کرمان و بندرعباس و میناب و این اواخر سبزواران(نام قدیم جیرفت) به وسیله چهارپایان کاری مشکل و وقت گیر بود.

امرار و معاش اغلب اهالی میجان از راه دامداری و کشاورزی بود و محصولاتی از قبیل گندم ، جو ، ارزن ، گهل ، نخود ، عدس ، ماش و لوبیا و غیره زراعت می کردند و درآمد نسبتا خوبی داشتند و در کنار آن زنان روستایی به امور دامداری و هنرهای روستایی از قبیل لبافی و چادرشب و حرمی و جوال بافی اشتغال داشتند و روی هم رفته اقتصادی کامل و پویا و مردمی پرتحرک و فعال داشتند.

ولی در چند سال اخیر ، اقدام به کاشت درختان مرکبات نمودند و مخصوصا به توسعه باغات لیموشیرین پرداختند. مردم در سال های اولیه به علت جوان بودن باغات و فراهم بودن امکانات مخصوصا آب ، درآمد خوبی بدست می آوردند اما به علت کم آبی های ناشی از خشکسالی های متوالی اخیر مخصوصا سال 1379 و مصرف بی رویه کودهای شیمیایی باغات لیمو شیرین دچار خسارت شدند و از بین رفتند و کوله باری از بدهی برای مردم باقی ماند و سرمایه و نیروی مصرف شده چند ساله آنها به هدر رفت. میجان از جمله روستاهای تاریخی است که به علت قرارگرفتن در زمین های شیب دار ، هرساله دچار سیل زدگی می شود. برعهده مسئولین ذیربط است که برای رفع کم آبی و جلوگیری از سیل زدگی آن تدبیری بیندیشند.




طبقه بندی:
ارسال توسط Admin
آرشیو مطالب
صفحات جانبی
پیوند های روزانه
ارتباط با ما
سامانه پیامکی 50004686005675
amiri2008@yahoo.com
آی پی شما
کامپیوتر شما